آتش

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(تَ یا تِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. شعله و حرارتی که از سوختن اشیاء حاصل شود، آذر، آتیش. ؛آب در ~داشتن یا بودن کنایه از: کم شوق بودن. ؛ ~ کسی تند بودن کنایه از: سخت متعصب و پرشور بودن. ؛ ~ زیر خاکستر کنایه از: فتنه و آشوب پنهانی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

پارسی (~ِ)

اسم مرکب[ویرایش]

  1. تبخال، تاول‌های روی لب.
  2. آتشی که پارسیان در آتشکده می‌افروختند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

بهار (~ِ بَ)

  1. گل سرخ، لاله.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. آتش
  2. آذر.
  3. اخگر.

آوایش[ویرایش]

[ātash]

مترادف‌ها[ویرایش]

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

fuoco

انگلیسی
light