آسمان

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(س ِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

از فارسی میانه 'sm'n از فارسی باستان آسمانام (asmānam)

  1. از نیا هند و ایرانی Haćman- از نیا هند و اروپایی h₂éḱmō.

اسم مرکب[ویرایش]

  1. سپهر، فلک.
  2. هر یک از طبقات هفتگانه یا نه گانه افلاک در نظر قدما، فلک.
  3. یکی از ایزدان.
  4. روز بیست و هفتم از هر ماه خورشیدی. ؛ ~ به زمین آمدن کنایه از: اتفاق خارق العاده افتادن و نظم امور را به هم زدن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. آسمان

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

cielo

انگلیسی
welkin