استاد

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(اُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

از فارسی میانه استات (ośtât)

  1. از فارسی باستان vśtât.

اسم[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. اوستاد. اوستا. استا:
  2. آموزنده، معلم، آموزگار.
  3. مدرس دانشگاه‌ها.
  4. حاذق، ماهر، سررشته دار در کاری، چیره دست. ؛~ علم کردن دزدیدن خیاط‌ها از سر پارچه. ؛ ~چسک آن که در کار دیگران بی جهت مداخله کند.
  5. خط یا نقطه یا سطحی که آن را مأخذ کار قرار دهند، الگو، دلیل.
  6. مقیاس فلزات قیمتی که ملاک مسکوکات محسوب می‌شود.
  7. عنوانی بود برای برخی درجه داران در سپاه ینی چری عثمانی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. اُ

اسم[ویرایش]

آموزگار. معلم

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

docente

professore

اسم[ویرایش]

maestro

انگلیسی
wright