ب

فارسی

حرف

1. دومین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابرِ عدد ۲ می‌باشد.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(بِ)

پیشوند

1. بر سر اسم درآید (به جای تنوین منسوب عربی)
2. و از آن قید سازد: بیقین یقیناً.
3. بر سر اسم و حاصل مصدر درآید و قید سازد: بزودی.
4. گاه بر سر اسم درآید و آن را صفت سازد: بهوش.

منابع

• فرهنگ لغت معین

آوایش

[b]

همخوان

یکی از هم‌خوان‌های زبان فارسی مثال: صدای «ب» در واژه‌های «باد» و «ببر» ب دومین حرف الفبای فارسی است