تابه

(بِ یا بَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• پهلوی

اسم

1. تاوه:
2. ظرف فلزی پهن که برای پختن گوشت، ماهی، کوکو و غیره به کار می‌رود.
3. آلتی است که در آن دانة گندم و حبوب دیگر را بریان کنند.
4. خشت پخته، آجر بزرگ.
5. شیشة تابدان. تابه تا (بِ یا بَ)

صفت مرکب

1. لنگه به لنگه، آن چه که یک شکل نباشد.
2. لوچ، چپ، تابدار.

منابع

• فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

انگليسی:frying-pan

انگلیسی

saucepan

• pan
• griddle
• frying pan
• fryer
• frier
• panhandle