ترک

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(تَ)

اسم[ویرایش]

  1. ترگ، کلاهخود، مغ

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. واگذاشتن، رها کردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(تُ)

اسم[ویرایش]

  1. زیباروی، معشو
  1. شکاف، رخنه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. هر صدا و آوازی که از شکستن و ترکیدن چیزی آید.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

قید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(تَ رَ)

اسم[ویرایش]

کسی که پشت سر سوار (اسب، موتور و...)

  1. می‌نشیند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

صفت[ویرایش]

turco

انگلیسی
turkish