تو

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری, جستجو

(تُ)


محتویات

[ویرایش] فارسی

[ویرایش] ریشه‌شناسی


[ویرایش] ضمیر

  1. ضمیر شخصی منفصل دوم شخص مفرد.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

لک رفتن (~. رَ تَ)


ضمیر دوم شخص مفرد. ضمیر مخاطب محاوره‌ای

[ویرایش] برگردان‌ها

[ویرایش] آوایش

گویش ایرانیسمپا: to" گویش دری و تاجیکی ‌‌سمپا: tu"

[ویرایش] مصدر لازم

  1. پر ریختن مرغ در فصل معینی از سال.
  2. مجازاً دمق شدن.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

لب رفتن (~. رَ تَ)

  1. مأیوس شدن، دمق شدن.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

(تَ یا تُ)


[ویرایش] اسم

  1. تابش، فروغ، حرارت.
  2. تاب، پیچ.
  3. برکه، تالاب.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین
  1. اندرون، درون چیزی.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین
  1. توی. توه: پرده.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین


[ویرایش] آوایش

  1. تُ

[ویرایش] صفت

درون، داخل

[ویرایش] برگردان‌ها

ایتالیایی

[ویرایش] قید

dentro

[ویرایش] ضمیر

tu

انگلیسی
thou
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر