خود

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(خُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

ضمیر[ویرایش]

  1. ضمیر مشترک که در میان متکلم، مخاطب و غایب مشترک است و همیشه مفرد آید.
  2. شخص، ذات، وجود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. کلاه فلزی که سربازان به هنگام جنگ یا تشریفات نظامی بر سر گذارند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

===آوایش===: xud

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

ضمیر[ویرایش]

انگلیسی
self