خور

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری, جستجو

محتویات

[ویرایش] فارسی

(خُ)

[ویرایش] اسم خاص

  1. خورشید، آفتاب.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

[ویرایش] اسم

  1. ریشة خوردن، خوراک.
  2. خوردنی.خور (جمع خور‌ها)
  1. خورشید، هور

[ویرایش] ریشه‌شناسی ۲

گرفته‌شده از زبان عربی.

[ویرایش] آوایش

  • [xuːɾ]

[ویرایش] صفت فاعلی

  1. در ترکیب به معنی خورنده آید: باده خور، میراث خور.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

[ویرایش] ریشه‌شناسی ۱

[ویرایش] آوایش

  • [xoɾ]

[ویرایش] اسم

خور (جمع خور‌ها)

  1. زمین پست، شاخه‌ای از دریا
[ویرایش] برگردان‌ها
  1. ----

[ویرایش] پشتو

[ویرایش] آوایش

  • [xor]

[ویرایش] اسم

  1. خواهر

[ویرایش] برگردان‌ها

انگلیسی
inlet
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر