درستکار

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

محتویات

فارسی [ویرایش]

(~.)

صفت فاعلی [ویرایش]

  1. آن که کارهایش به راستی و درستی انجام گیرد، درست کردار.
  2. امین، معتمد.

منابع [ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

صفت [ویرایش]

برگردان‌ها [ویرایش]

ایتالیایی

صفت [ویرایش]

onesto

انگلیسی
upright