درودن

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

محتویات

فارسی [ویرایش]

(دُ دَ)

مصدر متعدی [ویرایش]

  1. درو کردن، بریدن گیاهان با داس.

منابع [ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش [ویرایش]

  1. dorudan

فعل [ویرایش]

  1. کنش درو کردن و حاصل برداشتن محصول.
    مگوي آنچه طاقت نداري شنود / كه جو كشته گندم نخواهي درود. «سعدی»

مترادف‌ها [ویرایش]

درو کردن ، حاصل برداشتن

برگردان‌ها [ویرایش]