رم

فارسی

(رِ مّ)

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم

1. آب آورد.
2. کاه ریزه‌هایی که بر زمین قرار گیرد.
3. مغز استخوان.

(اِم

1. چیز، شی ء.
2. چاره، حیله.

1. مخففِ ریم، چرک.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(رَ یا رُ)

1. گرداگرد دهان.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(~.)

صفت

1. تری، نمی.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(~.)

ریشه‌شناسی

• عربی

1. ترس، فرار.

برگردان‌ها

انگلیسی

stampede

• scare
• rum
• breakaway
• startle
• start
• skittish
• shy
• rouse
• hare
• fright
• boggle
• tafia
• taffia
• popery
• funk
• proconsulship
• proconsular
• tufter
• julep

منابع

• فرهنگ لغت معین

(رِ)

مصدر متعدی

1. اصلاح کردن، نیکو کردن چیز.
2. گرفتن ستور چوب‌ها را به دهان و خوردن.

مصدر لازم

1. پوسیده شدن استخوان، پوسیدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(رَ) (اِم

اسم

1. گلة چارپایان، رمه.

منابع

• فرهنگ لغت معین

اسم خاص

(رُ)

1. پایتخت کشور ایتالیا، بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهر این کشور با ۲.۷ میلیون سکنه و همچنین مرکز ناحیه‌ی لاتزیو می‌باشد.

برگردان

انگلیسی: Rome ایتالیایی: Roma کردی: ڕۆما