عرف

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(عُ رْ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. خوی، عادت.
  2. آن چه که در بین مردم پسندیده و متداول

استعاره[ویرایش]

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. نیکویی، بخشش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(عُرف)

  1. شناخته. آنچه که در میان مردم معمول و متداول است.

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
usance