ماندن

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(دَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. اقامت کردن.
  2. عقب افتادن.
  3. درمانده و ناتوان شدن.
  4. شبیه بودن، مانند بودن.
  5. تعجب کردن.
  6. شکیبیدن، صبر کردن.

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. سپردن، واگذاردن.
  2. باقی گذاشتن، به جا گذاشتن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. دَ

فعل[ویرایش]

ایستادن

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

فعل[ویرایش]

restare

rimanere

stare

اسم[ویرایش]

permanenza

انگلیسی
subsist