محل

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری, جستجو

(مَ)

محتویات

[ویرایش] فارسی

[ویرایش] ریشه‌شناسی

[ویرایش] مصدر لازم

  1. خشک سال رسیدن زمین را، قحط زده شدن.
  2. سعایت کردن نزد سلطان.

[ویرایش] مصدر متعدی

  1. رنج دادن کسی را به سعایت.
  2. (اِم

[ویرایش] صفت

  1. خشک سالی، قحط.
  1. مرد بی خبر و بی فایده.

[ویرایش] اسم

  1. مکر، فریب.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

(مُ حِ لّ)

  1. از حرم بیرون آینده.
  2. مرد شکنندة حرمت حرام.
  3. مردی که هیچ بر عهدة خود ندارد.
  4. مردی که ماه حرام یا امر حرام را حرمت ننهد.
  5. گوسفند که چون گیاه بهار بخورد شیر فرود آرد.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

(مَ حَ لّ)

[ویرایش] ریشه‌شناسی

[ویرایش] اسم

  1. جا، مکان.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

[ویرایش] برگردان‌ها

[ویرایش] عربی

(اِ

ایتالیایی

[ویرایش] اسم

locale

sede

[ویرایش] اسم

posto

انگلیسی
whereabout
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر