مشنگ

از ویکی‌واژه

[ویرایش] صفت

‎

• لهجه تهرانی:
• عامیانه: انسان ساده لوح و زود باور است که دیگران را مانند خود ساده می‌پندارد.و هرچه به وی می‌گویند بدون دلیل قبول می‌کند این واژه از حدود سال ۱۳۸۰ وارد واژگان فارسی شده‌است. و معتبرترین جایی که مکتوب شده‌است در کتاب فرهنگ واژگان نسل سوم از دکتر مهشید(فامیل یادم نیست) و کتاب هری پاتر ترجمه ویدا اسلامیه می‌باشد و...

[ویرایش] اینها را نیز ببینید:

• کس‌مشنگ
• کس خل