میم

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. نوعی کمدی که در آن هنرپیشه به وسیلة حرکات، اعمال و احساسات را بیان کند، بدون آنکه سخنی بگوید.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(مَ یا مِ)

  1. درخت انگور، مو.
  2. شراب ناب.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

حرف[ویرایش]

  1. نام حرف بیست و هشتم از الفبای فارسی.

(کن.)

  1. لب آن گاه که به شکر خنده گشوده شود. ؛ ~ کاتب کنایه از: نابینا، کور. ؛ ~ مطوق کنایه از: آلت مرد، نره.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین