چهارضلعی

(~. ض)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

(ص نسب.)

1. صفحه‌ای است محدود به یک خط شکستة چهاربر و انواع آن عبارت است از: مربع، مربع مستطیل، لوزی، متوازی الاضلاع، ذوزنقه، چهارضلعی محاطی، چهارضلعی محیط، چهاربر.

منابع

• فرهنگ لغت معین