کار

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری, جستجو

محتویات

[ویرایش] اسم

  1. آن چه از شخصی یا شیئی صادر شود، آن چه که کرده شود، فعل، عمل.
  2. پیشه، شغل.
  3. سعی و جهد.
  4. رزم، جنگ.
  5. کشت، زراعت.
  6. مسئولیت، وظیفه.
  7. گرفتاری، دشوا

[ویرایش] ریشه

  1. وضعیت، حال.
  2. حادثه، پیشامد.
  3. صنعت، هنر.
  4. ممارست، اشتغال، تمرین.
  5. بنا، ساختمان.
  6. مرگ، موت.
  7. وسیلة معیشت، معاش.

[ویرایش] پسوند

  1. الف - چون به آخر اسم معنی پیوندد صیغة مبالغه سازد: ستمکار، گناهکار. ب - چون به اسم ذات و معنی پیوندد صیغة شغل سازد: خدمتکار، آتشکار. ؛ ~بیخ پیدا کردن کنایه از: بدتر یا وخیم تر شدن. ؛ ~به جای باریک کشیدن کنایه از: سخت یا خطرناک شدن اوضا

[ویرایش] فارسی

[ویرایش] ریشه‌شناسی

  1. ~تراشیدن کنایه از: تولید زحمت کردن. ؛ ~ حضرت فیل کنایه از: بسیار دشوار.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

و بار (رُ)

[ویرایش] اسم مرکب

  1. مشغولیت، معامله، شغل، کسب.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

[ویرایش] صفت فاعلی

  1. در ترکیب به معنی کارنده و کشت کننده آید: برنج کار، گلکار.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین


[ویرایش] اسم

  1. شغل
  2. گرفتاری. مشغله
  3. سرنوشت

[ویرایش] برگردان‌ها

[ویرایش] هم‌خانواده

[ویرایش] پیشوندی
[ویرایش] پسوندی
ایتالیایی

[ویرایش] اسم

faccenda

funzione

carriera

attività

[ویرایش] اسم

lavoro

انگلیسی
workmanship
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر