کده

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

(کَ دِ)

اسم[ویرایش]

  1. پسوندی است که در آخر بعضی واژه‌ها معنای جا و مکان می‌دهد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(کُ دِ)

اسم[ویرایش]

  1. زبان کوچک که در ته حلق قرار دارد.
  2. زبانه قفل، دندانة کلید.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین