گاه

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. تخت شاهی، سریر.
  2. مسند.
  3. جا، مکان.
  4. بوتة زرگران.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. آهنگ، آواز.

پسوند[ویرایش]

  1. علامت اسم زمان که در آخر کلمه درمی آید مانند شامگاه صبح گاه، و علامت اسم مکان نیز می‌باشد مانند دانشگاه، آرامگاه.

پسوند[ویرایش]

  1. به صورت پسوند در نام‌های آهنگ‌های موسیقی به کار رود: سه گاه، چهارگاه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. زمان، وقت.
  2. عصر، دوره.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
time