گرفتن

(گِ رِ تَ)

محتویات

۱ فارسی

فارسی [ویرایش]

ریشه‌شناسی [ویرایش]

پهلوی

مصدر متعدی [ویرایش]

دریافت کردن، به دست آوردن.
شروع کردن.
اثر کردن.
مؤاخذه کردن، مورد عتاب قرار دادن.
انتخاب کردن.
فرض کردن.
پوشانیدن.
به تصرف درآوردن، تسخیر کردن.
پر کردن، فراگرفتن.
کرایه کردن، اجاره کردن.
سلب کردن.
پنداشتن، تلقی کردن.

منابع [ویرایش]

فرهنگ لغت معین

ريشه شناسي [ویرایش]

برگرفته از كنش(فعل)

زبان پارسي ميانه گْريفتن(griftan)

، از پارسي باستان:ريشه واژه گْرَب(grab)

"گرفتن"،ماده مضارع گَربايَ(garbāya)

، اوستايي: ريشه گْرَب(-grab)

"گرفتن،ستاندن"،ماده مضارع(-gәrәbaya)

،از ايراني باستان:ريشه(-grab)

"گرفتن،نگه داشتن"، مشتق از هندواروپايي:ريشه(-ghrebh)

/(-gherbh)

با گسترش ريشه به صورت(-ghrebhā)

"گرفتن،به دست آوردن،جمع آوري كردن"

فعل [ویرایش]

گرفتن

‎

گردانش فارسی
بن واژه			گرفتن
بن ماضی			گرفت
بن مضارع			گير
شخص		مفرد			جمع
شخص		اول شخص	دوم شخص	سوم شخص	اول شخص	دوم شخص	سوم شخص
گذشته		من	تو	او/آن	ما	شما	آنها/ایشان
	ساده	گرفتم	گرفتی	گرفت	گرفتیم	گرفتید	گرفتند
	استمراری	می‌گرفتم	می‌گرفتی	می‌گرفت	می‌گرفتیم	می‌گرفتید	می‌گرفتند
	کامل	گرفته‌بودم	گرفته‌بودی	گرفته‌بود	گرفته‌بودیم	گرفته‌بودید	گرفته‌بودند
	التزامی	گرفته‌باشم	گرفته‌باشی	گرفته‌باشد	گرفته‌باشیم	گرفته‌باشید	گرفته‌باشند
	مستمر	داشتم می‌گرفتم	داشتی می‌گرفتی	داشت می‌گرفت	داشتیم می‌گرفتیم	داشتید می‌گرفتید	داشتند می‌گرفتند
حال		من	تو	او/آن	ما	شما	آنها/ایشان
	ساده	گيرم	گيری	گيرد	گيریم	گيرید	گيرند
	استمراری	می‌گيرم	می‌گيری	می‌گيرد	می‌گيریم	می‌گيرید	می‌گيرند
	کامل	گرفته‌ام	گرفته‌ای	گرفته‌است/گرفته	گرفته‌ایم	گرفته‌اید	گرفته‌اند
	ملموس	دارم می‌گيرم	داری می‌گيری	دارد می‌گيرد	داریم می‌گيریم	دارید می‌گيرید	دارند می‌گيرند
	التزامی	بگيرم	بگيری	بگيرد	بگيریم	بگيرید	بگيرند
آینده		من	تو	او/آن	ما	شما	آنها/ایشان
آینده		خواهم گرفت	خواهی گرفت	خواهد گرفت	خواهیم گرفت	خواهید گرفت	خواهند گرفت
دستوری		-	تو	-		شما	-
	امر		بگير			بگيرید
	نهی		نگير			نگيرید