گرفتن

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری, جستجو

(گِ رِ تَ)

محتویات

[ویرایش] فارسی

[ویرایش] ریشه‌شناسی

[ویرایش] مصدر متعدی

  1. دریافت کردن، به دست آوردن.
  2. شروع کردن.
  3. اثر کردن.
  4. مؤاخذه کردن، مورد عتاب قرار دادن.
  5. انتخاب کردن.
  6. فرض کردن.
  7. پوشانیدن.
  8. به تصرف درآوردن، تسخیر کردن.
  9. پر کردن، فراگرفتن.
  10. کرایه کردن، اجاره کردن.
  11. سلب کردن.
  12. پنداشتن، تلقی کردن.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

[ویرایش] ريشه شناسي

برگرفته از كنش(فعل) زبان پارسي ميانه گْريفتن(griftan) ، از پارسي باستان:ريشه واژه گْرَب(grab) "گرفتن"،ماده مضارع گَربايَ(garbāya) ، اوستايي: ريشه گْرَب(-grab) "گرفتن،ستاندن"،ماده مضارع(-gәrәbaya) ،از ايراني باستان:ريشه(-grab) "گرفتن،نگه داشتن"، مشتق از هندواروپايي:ريشه(-ghrebh) /(-gherbh) با گسترش ريشه به صورت(-ghrebhā)

  1. "گرفتن،به دست آوردن،جمع آوري كردن"

[ویرایش] فعل

  1. گرفتن


[ویرایش] برگردان‌ها

ایتالیایی

[ویرایش] فعل

pigliare

tenere

prendere

beccare

[ویرایش] فعل

afferrare

انگلیسی
take
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر