себя
ظاهر
روسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]از اسلاوی کلیسایی باستان себе (sebe)، از پیشاسلاوی *sebe. همریشه با себялюбие (خودخواهی) و себялюбивый (خودخواه).
آوایش
[ویرایش]ضمیر
[ویرایش]себя (ضمیر بازتابی، بدون حالت فاعلی)
- خود، خویش؛ اشاره به شخص یا چیزی که فاعل جمله است.
- Он купил себе книгу.
- او برای خودش کتابی خرید.
- Она любит себя.
- او خودش را دوست دارد.
- Он купил себе книгу.
- (مجاز) خود؛ برای تأکید بر شخص معین.
- Это не о тебе, а о себе.
- این دربارهٔ تو نیست، دربارهٔ خودم است.
- Это не о тебе, а о себе.
صرف
[ویرایش]| حالت | شکل |
|---|---|
| فاعلی | — |
| اضافی | себя |
| برایی | себе |
| مفعولی | себя |
| ابزاری | собой / собою |
| اضافی (پیشرویی) | о себе |
مترادفها
[ویرایش]واژههای مشتقشده
[ویرایش]برگردانها
[ویرایش]جستارهای وابسته: сам · свой · себялюбие · себестоимость
منابع
[ویرایش]- Толковый словарь русского языка (под ред. Д. Н. Ушакова)
- Толковый словарь С. И. Ожегова, Н. Ю. Шведовой
- Малый академический словарь (МАС)
- Этимологический словарь русского языка М. Фасмера
- Грамота.ру: себя
- Multitran: себя