پرش به محتوا

آبادانی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /آبادانی/

حاصل مصدر

[ویرایش]

آبادانی

  1. آبادان بودن، آباد. عمران، آبادی، قریه، رفاه، آسایش، زراعت، کشاورزی.
    خراج ... بر مقدار آبادانی و ویرانی زمین بُوَد. «بلعمی»
  2. منسوب به شهر «آبادان».

برگردان‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن