پرش به محتوا

آبشن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /آب/شَن/

اسم

[ویرایش]

آبشن

  1. (گیاهی): نک آویشن.
    قدری هم آبشن و کاکوتی در دوغ میریخت. «جمالزاده»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین