آتشگوی

فارسی

حوزه: [نجوم]

شهابی بسیار پرنور که منفجر و تکه‏تکه می‏شود و گاه صدای انفجار آن پس از مدتی به گوش می‏رسد.

منابع

«آتش‏گوی» هم‌ارزِ «bolide»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰