آخرزمان

(خَ. زَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم مرکب

1. دورة آخر.
2. قسمت واپسین از دوران روزگار که به قیامت متصل گردد، آخرالزمان.
3. مجازاً روزگاری که در آن حوادث نامعمول یا کارهای ناپسند زیاد روی می‌دهد. ؛ پیغمبر ~محمّد مصطفی (ص)

منابع

• فرهنگ لغت معین