آردا
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
اوستایی و پهلوی
اسم
[ویرایش]- ️🗣 // 📤 🌐
- آردا. [ اَ ] ( اوستایی ، ص ) ارتا. ارت. ارد. مأخوذ از اَرتَه و اَرِتَه اوستائی و رتَه سانسکریت بمعنی درستی و راستی و پاکی و تقدس و مجازاً مقدس. این کلمه بصورت مزید مقدم در «ارداویراف » دیده میشود. مؤلف برهان قاطع آرد: اردا بر وزن فردا، نام موبدی و دانشمندی است و او در زمان اردشیر بابکان بوده و فارسیان او را پیغمبر دانسته اند و او را ارداد بر وزن فرهاد نیز گفته اند و پدر او ویراف نام داشته بکسر واو - انتهی. باید دانست که اردا نام موبد و دانشمند مزبور نبوده بلکه عنوان وی محسوب میشده است همچون قدیس نزد مسیحیان و نام خود او ویراف بوده است نه نام پدر وی. رجوع به ارداویراف شود. منبع. لغت نامه دهخدا
- درباره واژهی آردا و ریشههای آن است. اجازه بدهید آن را کمی سازماندهی و توضیح دهم تا کاملاً روشن شود: --- واژه: آردا ۱. ریشهها و اصالت: آردا واژهای باستانی فارسی است که ریشههای آن به اوستایی، پهلوی و سانسکریت بازمیگردد: اوستایی: اَرتَه / اَرِتَه سانسکریت: ṛta (رتَه) پهلوی: اَرته معنای اصلی: درستی، راستی، پاکی، تقدس و به طور مجاز «مقدس». --- ۲. کاربرد تاریخی و مذهبی: واژهی آردا در عنوان «ارداویراف» ظاهر میشود. «ارداویراف» شخصیتی است که در متون مزدیسنا (زرتشتی) ذکر شده است. بر اساس برهان قاطع، آرد یا اردا عنوان موبدی یا دانشمند مذهبی بوده که در زمان اردشیر بابکان زندگی میکرده است. فارسیان او را پیامبر میدانستهاند. در برخی منابع، نام او به صورت «ارداد» یا بر وزن «فرهاد» آمده و پدر او «ویراف» نام داشته است. نکته مهم: در واقع آردا نام شخص نبوده بلکه عنوانی مذهبی یا احترامآمیز مانند «قدیس» در مسیحیت بوده است. نام واقعی او ویراف بوده، نه نام پدرش. --- ۳. منابع و مآخذ معتبر: لغتنامه دهخدا، مدخل «آردا» اوستا، ترجمه و تفسیر: Darmesteter, E., “The Zend-Avesta” پهلوی: Darmesteter, E., “Zend Avesta Part II: The Pahlavi Texts” سانسکریت: Monier-Williams, M., “A Sanskrit-English Dictionary” مطالعات تاریخی: Boyce, M., Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices کتابهای تخصصی زرتشتی: Widengren, G., Die Religionen Irans ---
منابع .
لغت نامه دهخدا
ترجمه
[ویرایش]
|