آغازشگر

فارسی

حوزه: [زبان‏شناسی]

هریک از اندام‌های آوایی که موجب آغازش شود.

منابع

«آغازش‏گر» هم‌ارزِ «initiator 1»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸