آفتاب گردان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(گَ)

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. سایبان، چ

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. پارچة ضخیم یا لبة کلاه که جلو تابش آفتاب بر چهره را می‌گیرد.

اسم مرکب[ویرایش]

  1. گیاهی از تیرة مرکبان که تخم آن را تف داده یا روغن گیرند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین