الاکلنگ

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /اَلله/کُلَنگ/

اسم مرکب

اَلاکلنگ

1. (بازی): نوعی وسیله بازی شامل قطعه‌ای چوب یا آهن ضخیم و بلند، مانند الوار، که از وسط به تکیه‌گاهی می‌گذارند تا شکل اهرم پیدا کند، بچه‌ها بر دو سر آن می‌نشینند و با فشار دادن پا بر زمین، بالا و پایین می‌روند.
2. دو چوب برهم نهاده و متقاطع که دو کس بر دو سر چوب بالایی نشیند و به نوبت به زیر و بالا شوند.

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین