پرش به محتوا

آهن‌دوست

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [زمین‌شناسی]

  1. ویژگی عنصری که بیشتر در فاز فلزی متمرکز است تا در فازهای سیلیکاتی و سولفیدی و احتمالاً بیشتر در هستۀ زمین متمرکز است تا در گوشته و پوستۀ آن.

منابع

[ویرایش]

«آهن‌دوست» هم‌ارزِ «siderophile»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷