پرش به محتوا

آوایه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [موسیقی]

  1. لحن آوازی بی‌کلامی که گردش نغمات در آن بر روی یک یا چند واکه صورت می‌گیرد.

منابع

[ویرایش]

«آوایه» هم‌ارزِ «vocalise»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۴-۷