آویز
(تغییرمسیر از آويز)
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /آوِیز/
اسم
[ویرایش]
آویز
- آنچه از جایی آویزان باشد، چنانکه چلچراغ و قندیل از سقف و منشورهای بلور و لوستر.
- (گیاهی): گلی زینتی به شکل زنگوله، و قرمز رنگ، گلِ آویز، گل گوشواره.
- (ساختمان): تزیین قندیل به شکل آویزان از سقف یا از انتهای سقف در معماری گوتیک. منگوله، قناره، شرابه.
- جواهری که بر حلقه گوشواره بیاویزند.
- ... کیسه الماسهای آویز جیبم بود، امروز در اقدسیه هم شمرده بودم بیست دانه بود؛ حالا درآوردم به امیناقدس بدهم، یک آویز کوچک نبود؛ اوقاتم تلخ شد، نمیدانم کجا افتاده است، انشاالله پیدا میشود.[۱]
- بلور و مانند آن که برای زینت به چلچراغ بیاویزند.
- جنگ، نبرد.
صفت فاعلی
[ویرایش] فعل
[ویرایش]- بن مضارع آویختن.
برگردانها
[ویرایش]| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
- ↑ روزنامهٔ خاطرات ناصرالدینشاه قاجار (دوشنبه ۱ رمضان ۱۳۰۲ق)، به کوشش مجید عبدامین، جلد دوازدهم، ص۲۴۲، نشر بنیاد موقوفات افشار، ۱۴۰۳