آیت

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /آیَت/

اسم

آیت

1. آیه، نشانه، علامت. معجزه. دلیل، برهان. هر یک از جمله‌های قرآن که با هم تشکیل یک سوره را می‌دهد. مفردِ آیات.
2. (مجاز): شخص برجسته و شاخص یا استاد و ماهر.
3. (گفتگو): شخص بسیار زیبا روی.
4. (قدیم): گفتار، سخن، عبارت. معجزه.
5. (هندی): عجوبه، عبرت.

کهن واژه

1. آیت ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش آی - عت قابل تجزیه باشد. عت در گذشته به معنی آدم، شخص، فرد، انسان بوده که با پیشوند آی اشاره به تعجب یا حضور آدم داشته است.

---

برگردان‌ها

ترجمه
انگلیسی: sign

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس