پرش به محتوا

آینه‌بغل

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /آینهٔ/بغل/

اسم مرکب

[ویرایش]

آینه‌بغل

  1. حوزه: [قطعات و مجموعه‌های خودرو]: هریک از آینه‌های کنار خودرو که راننده برای دیدن دو طرف و عقب خودرو از آن استفاده می‌کند.

برگردان‌ها

[ویرایش]
ترجمه

منابع

[ویرایش]

«آینۀ بغل» هم‌ارزِ «outside mirror, exterior mirror, external mirror, door mirror, fender mirror»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر یازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۳-۴۵-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸