آینهدار
ظاهر
(تغییرمسیر از آینه دار)
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /آینه/دار/
اسم
[ویرایش]آینهدار
- آنکه آینه مقابل دیگران میگرفته تا خود را در آن ببینند.
صفت
[ویرایش]آینهدار (مجاز)
- سلمانی.
- نشان دهنده زشتیها و زیباییها، بدیها و خوبیها.
برگردانها
[ویرایش]
|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن