آینه کروی
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /آینهٔ/کُرَوی/
اسم مرکب
[ویرایش]
آینهکروی (فیزیک)
- آینهای که سطح آن بخشی از سطح یک کُره باشد.
- حوزه: [فیزیک]: آینهای که سطح بازتابندۀ آن بخشی از یک کره است.
برگردانها
[ویرایش]| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن
«آینۀ کروی» همارزِ «spherical mirror»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴