آینه 2

فارسی

حوزه: [فیزیک- اپتیک]

1. سطحی که مقدار زیادی از نور تابیده را به‌طور منظم بازمی‏تاباند.

منابع

«آینه 2» هم‌ارزِ «mirror 2»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰