آیینة کسی بودن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(~ء کَ. دَ)

مصدر لازم[ویرایش]

  1. به طور محض در همة حرکات مقلد کسی بودن و از خود ابتکاری نداشتن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین