اباره

(اِ یا اَ رِ)

عربی

1. ابارة

مصدر متعدی

1. مایه خرمابن نر را به خرمابن ماده رساند ن.
2. هلاک کردن.

(اِم

صفت

1. اصلاح کشت و زر

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

منابع

• فرهنگ لغت معین