پرش به محتوا

ابلوج

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِبلوج/

اسم

[ویرایش]

ابلوج (قدیم)

  1. آب‌ لوج. قند سفید، شکر سفید.
    گفت عطار ای جوان ابلوج من/ هست نیکو بی‌تکلف بی‌سخن.‌«مولوی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین