ابلیس

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(اِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • اِب-لیس

اسم خاص[ویرایش]

ابلیس (جمع ابالیس، ابالسه)

  1. شیطان، اهریمن، موجودی خیالی و نامحسوس که همشیه بدخواه انسان است.
  2. در شاهنامه همسر مرداس و مادر ضحاک است . از کارهای شگرف او طراحی قتل همسر سپس برتخت نشاندن پسر و ازدواج با اوست. بدین منوال در اذهان ملل باستان ابلیس ملکه‌ای بود که با پسر خود وصلت نمود.

مترادف‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

فارسی[ویرایش]

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
serpent