پرش به محتوا

ابن

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /اِبْن/

اسم[ویرایش]

ابن

  1. فرزند مذکّر، پسر. نرینه.
  2. در ابتدای بعضی از اسم‌های مردان به معنی پسر می‌آید و کنیه میسازد.

اسم[ویرایش]

  1. (ادیان): از قنوم‌های سه‌گانه در مسیحیت: پسر = عیسیٰ مسیح.
  2. سریانی: پسر، یکی از اصول سه گانه مسیحی، پدر، پسر، روح القدوس.

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین