اتاقک روشن

فارسی

حوزه: [فیزیک- اپتیک]

1. وسیله‏ای متشکل از یک منشور بازتابان که برای طراحی و رونگاری از مناظر و چهره‏ها و غیره به کار می‏رود.

منابع

«اتاقک روشن» هم‌ارزِ «camera lucida»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰