احداث‌اربعه

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِحداث/اَربَعه/

اسم مرکب

احداث (فقه)‎

1. حدث‌های چهارگانه که عبارت‌اند از قتل، ازاله بکارت، شکستن دندان و کور کردن.

استعاره

1. احداث دهر: بلاهای روزگار، پیشامدهای دوران.
2. احداث موجبة وضوء: حدث‌هایی که وضو را باطل می‌کند.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین