احلیل خوردن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اسم[ویرایش]

خُ دَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

(عا.)

  1. فریب خوردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین