اخترک

فارسی

حوزه: [زیست‏شناسی]

ساختاری ستاره‌ای‌شکل مرکب از ریزلوله‌ها که در طی تقسیم رشتمانی، میان‌تن و اخترگوی را احاطه می‌کند.

منابع

«اخترک» هم‌ارزِ «aster, cytaster, kinosphere»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸