اخلاص

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِخلاص/

اسم مصدر

اخلاص

1. خلوص نیّت، بی‌آلایشی. دوستی پاک و بی‌ریا داشتن. عبادت خالصانه خداوند.
2. (تصوف): یک‌سره روی کردن و پرداختن به خداوند.
3. سوره صدودوازدهم از قرآن‌ کریم، دارای چهار آیه؛ توحید.

واژه‌های مشتق شده

• اخلاص‌آمیز، اخلاص‌مند، اخلاص‌کیش، اخلاص‌مندانه

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین