پرش به محتوا

ادماج

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِدماج/

اسم مصدر

[ویرایش]

ادماج (ادبی)

  1. در بدیع (شعر)، آوردن مطلبی در ضمن مطلبی:
    در عهد شاه عادل اگر فتنه نادر است/ این چشم مست و فتنهٔ خونخوار بنگرید. «سعدی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن